Wiedza


Zaćma (cataracta) - utrata przezierności soczewki, jest na świecie najczęstszą przyczyną odwracalnej ślepoty. Zmiany zaćmowe powodują rozproszenie promieni światła przechodzących przez soczewkę i osłabienie ostrości wzroku Główną i najczęstszą przyczyną powstawania zaćmy (aż 99%) jest proces starzenia się. Zaćma może jednak powstać w każdym wieku, u osób młodych może powstać w następstwie urazu, chorób ogólnoustrojowych
i miejscowych narządu wzroku lub stosowania niektórych leków np. sterydów.Leczyć zaćmę oraz  spowodowane przez nią upośledzenie wzroku można wyłącznie operacyjnie.Zabieg polega na usunięciu zmętniałej soczewki oka i zastąpieniu jej sztuczną soczewką wewnątrzgałkową.


Jaskra (glaucoma) - postępująca choroba najczęściej o bezobjawowym i bezbolesnym przebiegu prowadząca do nieodwracalnej ślepoty. Postępujący zanik nerwu wzrokowego, przebiegający z charakterystycznymi zmianami w wyglądzie jego tarczy i z odpowiadającymi im zmianami w polu widzenia. Leczenie ma na celu zahamowanie postępu choroby, może być farmakologiczne (  krople oczne), laserowe lub chirurgiczne.


AMD - zwyrodnienie plamki  związane z wiekiem jest jedną z najczęstszych przyczyn obniżenia ostrości wzroku u osób powyżej 55 roku życia. Objawy choroby polegają na stopniowym spadku ostrości widzenia centralnego, krzywieniu się linii i krawędzi, pogorszeniu widzenia z bliska, trudności w rozpoznawaniu twarzy bliskich


Nadwzroczność nazywana też dalekowzroczność  - wada wzroku korygowana za pomocą plusowych soczewek sferycznych. Stan taki jest spowodowany  zbyt krótką gałką oczną w stosunku do  jej mocy skupiającej. U osób z nadwzrocznością  obraz powstaje za siatkówką
i dlatego  jest nieostry. Mała wada wzroku , zwłaszcza u osób młodych, jest wyrównywana za pomocą akomodacji. Długotrwałe napięcie akomodacyjne objawia się bólami głowy, przemijającym zamgleniem widzenia, łzawieniem. Przy niewystarczającej akomodacji dochodzi do zmniejszenia ostrości wzroku zarówno w dal i do bliży. U dzieci występuje  fizjologiczna nadwzroczność, której nie trzeba korygować ,a watości refrakcji przybliżone do prawidłowych dziecko osiąga ok. 7 roku życia.


Krótkowzroczność - wada wzroku korygowana za pomocą minusowych soczewek sferycznych, pogarszająca widzenie z daleka. Krótkowzroczność wysoka jest najczęściej uwarunkowana genetycznie o postępującym przebiegu i degeneracyjnym charakterze.


Astygmatyzm - wada wzroku powodująca zamglone widzenia do dali i bliży .  Koryguje się ją soczewkami cylindrycznymi, które mogą być "plusowe"  lub "minusowe".


Niedowidzenie – inaczej ambliopia to obniżenie ostrości widzenia w jednym lub obojgu oczach, spowodowane nieprawidłową stymulacją wzrokową. Oko niedowidzące, potocznie nazywane okiem leniwym, pomimo zastosowania optymalnej korekcji okularowej lub soczewek kontaktowych widzi gorzej od oka zdrowego o co najmniej dwa rzędy na tablicach do badania ostrości wzroku.


Starczowzroczność - jest procesem fizjologicznym uwarunkowanym słabnącą akomodacją związaną ze stopniową utratą elastyczności soczewki. Proces ten rozpoczyna się po  40 roku życia. Objawia się nieostrym widzeniem z bliska i odsuwaniem czytanego tekstu coraz dalej. Powoduje konieczność stosowania okularów do czytania.